جلد 1 ص 158 » جلد 1 ص 158 . و بلاذرى در « كتاب انساب الاشراف 1 بلاذرى - انساب الاشراف - ص 117 چاپ اعلمى » ص 117 چاپ اعلمى آن را نقل كرده‌اند و عده زيادى هم بعد از مرحوم رضى آن را نقل كرده‌اند . ( مصادر نهج البلاغه 2 - مصادر نهج البلاغه - جلد 3 ص 245 جلد 3 ص 245 ) ( 458 . ) مدارك مربوط به اين سخن در ذيل كلام 149 تحت شماره 284 جلد دوم صفحه 514 گذشت . ( 459 . ) مرحوم « كلينى » در كتاب « فروغ كافى 1 كلينى - فروع كافى - جلد 7 ص 49 كتاب وصايا » جلد 7 ص 49 ( كتاب وصايا ) اين وصيت را نقل كرده است . مرحوم شيخ « طوسى » در كتاب « تهذيب 1 شيخ طوسى - تهذيب - جلد 2 ص 375 » جلد 2 ص 375 نيز آن را آورده است ، ( مصادر نهج البلاغه 2 - مصادر نهج البلاغه - جلد 3 ص 254 جلد 3 ص 254 ) ( 460 . ) اين از وصاياى معروف امام ( ع ) در بين علماى اسلام پيش از مرحوم شريف رضى مىباشد . مرحوم كلينى در كتاب ( زكات ) از كتاب فروغ كافى 1 كلينى - فروع كافى - جلد 3 ص 536 كتاب زكات تحت عنوان ادب المصدق جلد 3 ص 536 تحت عنوان ( ادب المصدق ) و مرحوم « مفيد » در كتاب « مقنعه 1 مفيد - مقنعه - صفحه 542 » صفحه 542 و « شيخ طوسى » در كتاب « تهذيب 1 شيخ طوسى - تهذيب - جلد 1 صفحه 386 » جلد 1 صفحه 386 آن را نقل كرده‌اند . ( مصادر نهج البلاغه 2 - مصادر نهج البلاغه - جلد 3 ص 257 جلد 3 ص 257 ) در كتاب « الغارات - الغارات - جلد اول ص 126 چاپ جديد ( سال 1395 ) » جلد اول ص 126 چاپ جديد ( سال 1395 ) نيز اين وصيت آمده است .